top of page

Einhvers staðar einhvern tímann aftur

Mannakorn, Magnús Eiríksson

1994

Einhversstaðar einhvern tímann aftur      

liggur leið þín um veginn til mín   

og þú segir: Ég saknaði þín.

Ég saknaði þín.             


Kyrrlátt kvöldið hvíslar ástarorðum      

út í buskann, hver heyrir þau nú.   

Út úr lífi mínu labbaðir þú.  

Labbaðir þú.     


En ég nenni ekki að hanga hér,

þótt hugur dvelji oft hjá þér.   

Lífið bíður líka eftir mér.     

Það er alveg nóg af sorg og sút,

svo ég ætla eitthvað út.   

Að finna einhvern félagsskap,

því hik þú veist er sama og tap.


Nú er bráðum tími til að þegja,      

því að ósagt nú á ég svo fátt.

En ég sendi þér kveðju í -    sátt.

Kveðju í sátt.     


En ég nenni ekki að hanga hér,

þótt hugur dvelji oft hjá þér.   

Lífið bíður líka eftir mér.     

Það er alveg nóg af sorg og sút,

svo ég ætla eitthvað út.   

Að finna einhvern félagsskap,

því hik þú veist er sama og tap.


Einhversstaðar einhvern tímann aftur      

liggur leið þín um veginn til mín   

og þú segir: Ég saknaði þín.

Ég saknaði þín.  


bottom of page